(Foto: Becky)

Eg ser ikkje sÃ¥ overvettes mykje pÃ¥ TV, men «Skal vi danse?» er eitt av programma eg vil ha med meg. BÃ¥de fordi eg synest det kort og godt er gøy Ã¥ sjÃ¥ pÃ¥, ein del fin dans og ein del fine damer inkludert, men òg fordi det er litt spennande Ã¥ følgja med pÃ¥ Esben Esther. Eg vil tru det ikkje er sÃ¥ veldig overraskande.

Ein del av denne spenninga har si årsak i at eg er spent på korleis både dommarar og publikum reagerer ut over etter kvart som programmet går. Etter dei to første programma, så har me i alle fall fått sjå at dommarane har litt problem med at eitt av para ikkje er eit reint dame/mann-par. Problem på den måten at dei kan bli litt forvirra, i det minste, og ikkje heilt greier å tilpassa reglane for dans til situasjonen. I følgje dei burde nok Esben Esther ha kutta ut ein del av seg sjølv, og dansa enten som mann, eller som dame med mannleg partner. Litt enklare for publikum då, som slepp ta omsyn til reglar for tokjønna dans, men kan la Esben Esther få dansa som seg sjølv og ikkje ta på seg ei bestemt rolle.

Stemmegivinga til publikum viser jo òg at dei ikkje har problem med det transkjønna i dansen, sÃ¥ Esben Esther fÃ¥r me sjÃ¥ igjen neste gong òg, og enno ein sjanse til Ã¥ bli van med det uvanlege. Og apropos det: Hyggeleg Ã¥ sjÃ¥ Dorthe Skappel i «God kveld, Norge» etterpÃ¥ bruka det personlege pronomet «hin» om Esben Esther. Det er Ã¥ ta transar pÃ¥ alvor, Ã¥ setja seg inn i korleis ein kan og bør omtala dei. (SÃ¥ sant andre preferansar ikkje er kjende.)