Ein eller annan stad har eg ei bok eg har lest, der hovudpersonen hamnar i ei verd der ting vert betre jo meir dei vert brukt. Diverre kjem eg ikkje på kva for ei bok det er, men eg trur forfattaren er L. Sprague de Camp. Uansett, av og til kunne det vore greitt å hatt det på same måten her.

Eg har hatt eit par svarte, høge støvlettar i lang tid. Høgt skaft, og greie hælar. Dei har vore gode på og halde bra, noko som berre har vore positivt, då det ikkje alltid er så lett å finna fine støvlettar i min storleik. Diverre er det jo slik i denne verda at ting vert meir slitne dess meir dei vert brukt. Ein ting er at støvlettar kan sålast om etter kvart som sålen vert slite ned, men her om dagen oppdaga eg at eg kunne sjå kva farge neglelakken på stortåneglene mine hadde, utan å ta av meg på beina. Då var det på tide å få meg nytt fottøy, fann eg ut.

Det var ikkje det beste tidspunktet Ã¥ bli utan støvlettar pÃ¥ dette, sidan det har gÃ¥tt ut ein del tusen meir enn venta, og ein del tusen til skal snart gÃ¥ same vegen (dvs vekk frÃ¥ meg) sÃ¥ bankkontoen er ikkje særleg velfylt. Men – eg mÃ¥ ha godt fottøy i det vêret me har no, sÃ¥ det var berre Ã¥ gi seg ut pÃ¥ ein liten runde i butikkane.

Eg var faktisk litt heldig: Den første butikken eg stakk innom var den eg hadde minst tiltru til, då dei svært sjeldan har noko i min storleik, men jammen santen hadde dei ikkje eitt par boots der. I min storleik. Dei var på salg òg, så eg kom svært rimeleg ut av dette. Kun ein hundrelapp fattigare, men til gjengjeld eit par boots rikare. Eg tok dei på meg i butikken og let personalet der kasta dei gamle støvlettane mine.

Greit nok, det var ikkje akkurat denne typen eg hadde sett for meg då eg gjekk ut, men til den prisen skal eg ikkje klaga. Då kan eg faktisk ha råd til eit par til ein gong seinare då, om eg skulle komma over noko fint.

Stem på Bloggrevyen om du synest dette innlegget fortener det.
Liknande innlegg:

I samband med diktet «I am» i førre post, sÃ¥ tenkte eg eg skulle fortelja litt om kor gøy det har vore Ã¥ bruka ein del av mine surt oppsparte pengar dei siste mÃ¥nadane. For det har det faktisk vore – ikkje fordi eg ikkje greier Ã¥ halda pÃ¥ pengar, men fordi eg har fÃ¥tt sÃ¥ mykje att for dei.

Det er nemleg ein butikk her i byen som har eit slags avslutningssalg. Dei byrja i sommar med det, og skal halda fram til jul. Eller, i alle fall til jul, var det siste eg høyrde. Dette er jo eigentleg ganske lenge for eit salg – godbitane pleier jo Ã¥ forsvinna raskt, og sÃ¥ sit ein igjen med massevis av ukurante storleikar, som XS og S… Det er ikkje akkurat slik her – her kjem det nye klede inn heile tida, og sÃ¥ vert dei lagt ut for salg meir eller mindre med ein gong. DÃ¥ er det gøy!

Det kan sikkert nemnast ein del om kor stor avanse ein vanlegvis tek pÃ¥ kleda for at slikt skal gÃ¥ an Ã¥ gjera i sÃ¥ lang tid, men for min del er det mest interessante no at det er mulig Ã¥ fÃ¥ tak i fleire komplette antrekk for nokre fÃ¥ hundrelappar. Og det har eg fÃ¥tt – mange flotte antrekk, og full valuta for pengane. Men sÃ¥ er eg innom ein gong eller meir i veka òg dÃ¥, og ser om det er nye prisar eller nye plagg som freistar. Av og til er det det, andre gongar ikkje.

SÃ¥ klart, sjølv om det er billig, sÃ¥ kan eg ikkje kjøpa alt eg kunne tenka meg heller. Diverre. Men likevel har det blitt ein god del pÃ¥ meg der – og meir vil det nok bli. Det er ei stund til jul

Stem på Bloggrevyen om du synest dette innlegget fortener det.
Liknande innlegg: