Hamskifte

Av og til er det godt å skifta ham

Sko-frustrasjonar

Alle har me eit forhold til sko, på eitt eller anna vis. Du kan vera likegyldig, kresen, sjå på det som eit naudsynt onde eller elska sko. Sko kan òg vera ei kjelde til frustrasjon.

Mitt forhold til sko er — variert. Eg likar slanke, elegante sko, gjerne litt eleverte i bakkant. Med litt hæl, altsÃ¥. Ser eg pÃ¥ herresko sÃ¥ er det lett Ã¥ finna sko som passar, men for min del synest eg flesteparten er breie og klumpete. At sko er breie for Ã¥ gjera plass til breide føter er greit nok — men kvifor den dumme centimeteren med sÃ¥le utanfor? Den er til stades pÃ¥ alt for mange sko.

Hælar pÃ¥ herresko finst det òg, men sjeldan høgare enn eit par centimeter. Eg fann eit par for ikkje sÃ¥ lenge sidan med rundt 5cm hæl, men det var eit par ting som drog ned inntrykket: Med sÃ¥nn brei sÃ¥le stikkande langt utanfor overlæret var han ikkje særleg elegant — og sÃ¥ sÃ¥g han kjedeleg ut òg. Skal kanskje ikkje pirka for mykje pÃ¥ det siste punktet, for herresko er generelt kjedelege. Herresko kjøper ein fordi ein treng nokre sko, ikkje fordi ein vil variere litt.

Men er det sÃ¥ mykje betre pÃ¥ damesida dÃ¥? For min del er det kanskje vel sÃ¥ mykje frustrasjonar der… Joda, det er masse fint, elegant og stilig, men damesko sluttar jo vanlegvis i storleiken 40-41, sjeldan over. Det er dumt, fordi eg brukar vanlegvis nr. 42, av og til mÃ¥ eg opp i 43. Ikkje uventa mÃ¥ eg difor sjÃ¥ med lengsel pÃ¥ mange par sko eg skulle likt Ã¥ hatt, men som ikkje finst i min storleik.

Slikt er frustrerande for meg, og fleire med meg. Snakkar eg med ekspeditørar i skobutikkane, sÃ¥ kan eg ana litt frustrasjon der òg — dei skulle gjerne hatt større storleikar inne, men er dei med i kjeder sÃ¥ mÃ¥ dei ta til takke med dei pakkane dei fÃ¥r tilsendt, og dei pakkane inneheld ikkje sÃ¥ mange store nok sko. Dette trass i at dei som arbeider i butikkane legg merke til at det er fleire og fleire kvinner med store føter, og som er ute etter elegante sko. Slike sko forsvinn gjerne fort, i nr. 42.

Dei skoa butikkane gjerne har igjen eller fÃ¥r i min storleik, er slikt som dei sjølve gjerne kallar «tantesko» eller «konesko» — lÃ¥ge, solide sko som skal tÃ¥la litt vekt, men kanskje litt gammaldagse i utsjÃ¥nad? For eldre «koner» og «tanter»? Ikkje ein stil som først og fremst tiltalar meg.

Å bestilla via postordre er jo råd, frå butikkar som spesialiserer seg på store sko, eller som har større utvalg. Har kjøpt slik éin gong med godt hell, men eg er likevel litt skeptisk til å kjøpa slikt utan å prøva skoa først. Er ikkje alltid like lett å veta kva storleik eg faktisk må ha. Men alt er jo ikkje berre trist heller, då. Eg har fått meg litt sko etter kvart likevel, og flesteparten med litt høg hæl. Og apropos høge hælar:

Nemi: Høge hælar = Bambi on ice

Eg har alltid vore litt forundra over alle dei som seier dei aldri ville vore i stand til Ã¥ gÃ¥ i høge hælar — har aldri hatt problem med det eg. Ikkje ein gong aller første gongen eg prøvde. Kanskje det har noko Ã¥ gjera med at eg greier Ã¥ strekka ut foten ganske bra? Det skal jo vera viktig for ballettdansarar som vil halda balansen nÃ¥r dei stÃ¥r pÃ¥ tÃ¥.

5 comments

5 Comments so far

  1. Mihoe September 26th, 2006 23:50

    Jeg har det motsatte problemet, bruker størrelse 33 og må enten finne meg i å gå med sko med mikke mus på eller bestille på nett! Og mener du virkelig at høye hæler ikke er noe problem? Med en gang jeg beveger meg utover 7 cm får jeg ganske raskt vondt, og jeg har danset mye tåspiss.

  2. VamPus September 26th, 2006 23:51

    Man skal ikke la seg skremme av dialekt, for om du allikevel skulle bo i Oslo så er det en relativt grei butikk med sko fra 41 og oppover på Grünerløkka, i gaten til høyre for biblioteket.. Og så er det jo mye fint på nettet, da..

  3. Monica September 27th, 2006 1:11

    Høge hælar er ikkje noko særleg problem, nei. Har tilbrakt store delar av sommaren pÃ¥ 8 cm høge hælar utan Ã¥ bli trøytt i beina. Yndlingsstøvlettane mine har 9 sm høg stiletthæl — men der kjenner eg det litt i hælen etter nokre timar. Og sÃ¥ har eg eit par sandalar med 11 cm høg hæl — gÃ¥r heilt fint Ã¥ gÃ¥ i dei òg, sjølv om eg byrjar Ã¥ kjenne det ette 2-3 timar pÃ¥ dei.

    Balansen har eg uansett ingen problem med. 😉

    Oslo er nok ein smule langt vekke for ein liten tur ut pÃ¥ by’n etter sko, men det er mulig eg sjekkar nettet ut litt meir for ein handel eller ti seinare. Sjølv om eg ikkje fÃ¥r prøvd skoa før bestilling.

  4. wander September 29th, 2006 8:48

    Det er ikke balansen eller høyden som er problemet mitt med sko med høye hæler. Mitt problem er heller at foten blir trykt sammen i framkant – og det gjør vondt… Jeg skjønner ikke at det er noe godt Ã¥ gÃ¥ sÃ¥nn, jeg…

    Kanskje jeg ikke begynte å øve tidlig nok med å klemme sammen foten foran?

    Men, jeg syns det er stilig og pent med høyhælede sko…

  5. Hamskifte October 16th, 2006 18:07

    […] Eg har for ikkje sÃ¥ alt for lenge sidan skrive om skofrustrasjonar. Dagens tema er ikkje sÃ¥ mykje om frustrasjonar — vanlegvis. Det handlar nemleg om sÃ¥lar, og dei vert som kjent slitte etter kvart som skorna og støvlettane vert brukte. Heilt normalt, og skomakaren fÃ¥r besøk no og dÃ¥ for Ã¥ halda fottøyet ved like. NÃ¥r hælane pÃ¥ fottøyet vert mindre blir tyngda konsentrert pÃ¥ eit mindre punkt (elementær fysikk) og slitasjen vert større. NÃ¥r det er snakk om stiletthælar, sÃ¥ mÃ¥ nesten den vesle sÃ¥len bli sett pÃ¥ som forbruksvare. […]