Så er ferien over, og eg får sjå om eg ikkje greier å få sving på blogginga igjen. Og sidan eg nett har hatt ein liten samtale der eitt tema var Limerick, så kan eg jo ta ein her, medan eg hugsar det. Tematisk sett burde det passa bra her…

Ei kjempefin jente frå Røa
sa noko eg trudd’eg sku’ dø’a:
«Trur du at lengda på din
er større enn lengda på min?
Me samanliknar no her bak løa!»

Og med det er vel tonen sett

Om de har nokre limerickar eg ikkje bør gå glipp av, så kom med dei.

No har eg hatt ein del dagar på meg her, ettet å ha kome tilbake frå ein aldri så liten ferie. Eg hadde store planar om å få gjort masse, både blogga litt og forska litt og… gjort ein del. Men, så har det vore ting som har kome i vegen: Mindre fint vêr som gjorde meg giddalaus, og deretter nydeleg vêr som var alt for fint til å kasta vekk inne…

Kort sagt, alt går ikkje som planlagt:

Når ein stand-up-komikar er transe, då må det vel bli stay up-komikar? I alle fall når han er «dressed to kill»? Tittel er uansett ikkje noko problem for denne artisten – han er både profesjonell transvestitt, styrande transvestitt, og meir til. For de som kjenner litt til vedkommande, så veit de nok allereie kven eg tenkjer på. For alle andre: Gled dykk.

Her presenterer eg del 1 av 12 av showet «Dress to Kill» i San Fransisco i 1998, med Eddie Izzard. Sjølv har eg kunna kosa meg med DVD-en i lengre tid, og det er vel verd tida:

Og ei rask oversikt over resten: Del 2, del 3, del 4, del 5, del 6, del 7, del 8, del 9, del 10, del 11, del 12.

Kort og godt fordi eg manglar ord. Andre er kanskje meir veltalande?
Alt eg kan seia er at eg ikkje greidde å la vera å sjå og høyra til det var ferdig…

Vel – i alle fall éin type tyggis.

Om me skal tru reklamen…

Tid for litt god, gammal disko her, med ny tekst til melodien Y.M.C.A.

(Foto: Becky)

No tenkjer eg ikkje på det å skrive ofte, eller finna ut kva ein skal skriva om, men sjølve skriveprosessen. Det er éin ting at folk – til og med dei du kjenner – kan lesa det ferdige produktet i bloggen, men det er ein situasjon som kanskje ikkje er så behageleg…

Photoshop har jo vore sett på som det beste programmet for grafikk og fotomanipulering, og Painter har fått ord på seg som det beste til å simulere ekte media som oljemaling, akvarell, blyant osv. Vel – tid for å skjerpa seg, for her er konkurranse frå eit velkjent programvarefirma. Eg let videoen tala for seg sjølv:

…andre er ikkje fullt så glade i det. Men, kvifor taggar folk? Har dei ikkje høyrt om…